مدیر پروژه‌ی نجات‌بخشی ارگ بم پس از پنج‌سال و هشت‌ماه فعالیت در این پروژه تغییر كرد.

اسكندر مختاری كه تاكنون مدیر پروژه‌ی نجات بخشی ارگ بم بود، در آستانه‌ی زمان فرستادن پرونده‌ی بم برای بررسی در یونسكو با هدف خارج كردن آن از فهرست میراث جهانی در خطر پس از حدود پنج‌سال، جای خود را به افشین ابراهیمی ـ مدیر پایگاه‌های فیروزآباد، سروستان و روستای قهی ـ داد.

افشین ابراهیمی ا توضیح داد: یكشنبه (اول آذرماه) مراسم تودیع و معارفه‌ای در ارگ بم با حضور مسؤولان مربوط برگزار شد و من تا چند روز آینده، كار خود را در این پایگاه آغاز می‌كنم.

۲۴ آبان‌ماه امسال، اسكندر مختاری با تأكید بر اهمیت فعالیت‌های انجام‌شده در ارگ بم با توجه به وسعت و موقعیت این اثر، گفته بود: از سال ‌۲۰۰۴ كه ارگ بم به‌طور هم‌زمان در فهرست میراث جهانی و میراث جهانی در خطر قرار گرفت، فعالیت‌های وسیعی را آغاز كردیم تا اقدامات لازم را برای خروج ارگ بم و منظر فرهنگی آن از فهرست میراث جهانی در خطر بتوانیم انجام دهیم. در این راستا، هر سال گزارش‌هایی به كمیته‌ی میراث جهانی یونسكو فرستاده می‌شدند. امسال نیز اسناد لازم تا فوریه‌ی سال ‌۲۰۱۰ میلادی فرستاده می‌شوند.

در چندماه گذشته، تغییراتی در حوزه‌ی میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری رخ داده‌اند كه از مهم‌ترین آن‌ها به تغییر سیاوش صابری ـ مدیر كل دفتر حفظ و احیای بناها و محوطه‌های تاریخی ـ، فریبرز دولت‌آبادی ـ معاون میراث فرهنگی سازمان ـ و اكنون اسكندر مختاری كه مدیر بزرگ‌ترین كارگاه مرمت خشت در جهان بود، می‌توان اشاره كرد. این در حالی است كه این افراد از نگاه كارشناسان مختلف، كارنامه‌ی موفقی را در حوزه‌ی میراث فرهنگی در داخل و خارج از كشور داشته‌اند.

این نگاره ی کاشیکاری به اندازه های 1.15 در 1.75 متر متعلق به سده ی هفدهم میلادی و ساخته شده در اصفهان است. نقش «جشن در باغ» از نقشهای مورد علاقه در نگارگری مینیاتور بوده که به تدریج در آثار هنری دیگر مانند سرامیک نیز دیده می شود.

در کاشیکاری بالا، دو شخص اصلی تصویر در بخشی از چمنزار که با گلهای مختلف احاطه شده رو به روی هم و به سبک شرقی (دوزانو) نشسته اند. همچنان که در تصویر زیر با جزییات بیشتری می توان دید، شخصی که در سمت راست نشسته، با قلم و مرکب مشغول نوشتن بر برگ کوچکی است.

در حالی که با توجه به  تصویر زیر، شخصی که در سمت چپ نشسته است، با توجه به حرکات دستش که برای بیان رسای مطلبی به حرکت در آمده،  مشغول خواندن و ادای موضوعی است.

محوطه تاريخی چغازنبيل در استان خوزستان واقع در جنوب غربي ايران، در 35 كيلومتری جنوب شرقی شهر باستانی شوش قرار گرفته است. ساخت اين شهر كه حدود 1250 سال پيش از ميلاد مسيح در دوران عيلامي ها آغاز شد، بعد از حمله آشوری‌ها ناتمام ماند. هزاران خشت وآجر استفاده نشده‌ای که در اين محوطه باقی مانده، گواهي بر اين موضوع است. چغازنبيل به سال 1979 در فهرست آثار جهاني يونسكو ثبت شد.

گزارش دریافتی نواندیش از شیراز - پارسا بهمنی:در محله اسحاق بیگ شیراز و کوچه ای که در یک سوی آن خرابه های نمناکی خودنمایی می کند مدرسه ای باشکوه و اسلامی قرار گرفته که مدرسه خان نام دارد.

مدرسه ی علمیه ای که در دوره صفویه و به همت الله وردی خان افشار ،والی شیراز و سپه سالار شاه عباس صفوی بنا گذاشته شد و پس از مرگ او پسرش ،امام قلی خان در سال 1024 هجری قمری بنای آنرا به پایان رساند.
زیربنای این محل که به سبک بناهای درون گرا ساخته شده 7686 مترمربع است.
ملاصدرا از بزرگان این مدرسه بوده و در اینجا فلسفه و علوم فقهی تدریس می کرده است.
هنگام ورود به مدرسه باید درب بزرگ و چوبی مدرسه را هل داد و آنگاه است که «هشتی» ورودی مدرسه نمایان می شود.
واژه «سلام» را که به زبان برانی چنان که در کوه باشی صدا در محوطه آن می پیچد و چند باره صدای خود را می شود شنید.
نام هشتی به خاطر هشت گوشه بودن این مکان روی آن گذاشته شده.مدرسه علمیه خان را نقوش و نبشته های اسلامی تزیین کرده والبته هیچ لوحی در هیچ نقطه از مدرسه برای معرفی آن نصب نشده است.
آفتاب از لابه لای سوراخ ،سوراخ های پنجره به داخل ورودی می تابد و چهار طاقه بزرگ را که گویا در گذشته محل خوابیدن فقرا بوده را به تماشا می گذارد.
در برخی از این طاقچه ها عکس خمینی و محمد علی رجایی نقش شده ،کهنگی و رنگ و رفته بودن آن نشان می دهد که این تصاویر در اوایل انقلاب نقش شده اند.
مدرسه از دو طبقه تشکیل شده یک طبقه که درب حجره های آن مستقیم به حیاط باز می شود و برای رسیدن به طبقه دوم پله های تاریک و ونمناک و تار عنکبوت گرفته را باید پشت سرگذاشت.پله ها دقیقاً کنار ورودی مدرسه قرار دارند.

عمارت دهدشتی با عمارت روغنی بوشهر، یکی از زیباترین آثار معماری در جنوب کشور می باشد و اکنون در حال مرمت می باشد.